ကိုဗစ်ကြောင့်ပါ
=============
အမျိုးသားတစ်ဦးအိမ်ထဲဝင်လာသည်၊ သူ့လက်ထဲတွင်ကြွတ်ကြွတ်အိပ်မဲ တစ်ထုပ်ကိုကိုင်လာသည်၊ အထုတ်ကို ထမင်းစားပွဲပေါ်ကိုတင်လိုက်သည်၊ ကလေးများအတွက် မုန့်ယူလာခြင်းဖြစ်သည်၊
"မင်း ဒီနေ့ စျေးရောင်းရတာ အဆင်ပြေရဲ့လား"
ကိုမြင့်သည်သူ့ဇနီး တင်တင်ကို မေးလိုက်သည်။
ကိုမြင့်မှာ ဇနီး တင်တင်ရယ် သမီး နှစ်ယောက် သားတစ်ယောက် ရှိပါတယ် အငယ်ဆုံး သမီးလေး အခါလယ် သမီး နိုစို့အရွယ်ပဲ ရှိသေတယ်။
မိသားစု ငါးယောက် ရပ်ကွက် လမ်းအဖျား အိမ်နောက်ဖက်က အခန်းကိုငှားနေကြသည်။
တင်တင်က "ရှင်ကော ဆိုက္ကား နင်းရတာ အဆင်ပြေရဲ့"
"မပြေပါဘူးကွာ အုန်နာ ကြေးတောင်မရပါဘူး
ဒီနေ့ တစ်နေကုန်လုံး ၁၀၀၀ ပဲ ရတယ်"
"ရော့ ဒီမှာ "
"မနက်မှ အုန်နာကို အကျိုးအကြောင်းကြည့်ပြောရတာပေါ့"
ကိုမြင့်က ငွေ ၁၀၀၀ကို ဇနီး ကိုပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မလည်း နေပြန်တိုးဆပ်ပြီး မနက်ဖြန်အရင်းအတွက်ချန်မှ ၅၀၀ ပဲ ပိုတော့တယ် "ဟု ပြောရင်း သမီးကြီးကို လမ်းထိပ်စျေးဆိုင်တွင် ဆန် ၅ လုံး ဘဲ ၃ လုံး ဝယ်ခိုင်းလိုက်သည်။
ဒီညနေအတွက် သူတို့မိသားစု ဘဲ ဥနှင့်နှစ်ပါးသွားခဲ့သည်။
ည(၉) နာရီအချိန်တွင် ဆူညံဆူညံသံကြားရ၍ တင်တင်က သူ့ယောကျာ်းကိုမေးလိုက်သည်။
ကိုမြင့်က "မနက်က နေမကောင်းလို့ ဆေးရုံသွားတဲ့ အဒေါ်ကြီး ကိုဗစ်ပိုးတွေ့လို့ သူနဲ့ ဆက်ဆပ်တဲ့သူတွေကို လာခေါ်တာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုစဥ် တင်တင်မှိုင်ပြီး မျက်နှာ မကောင်းသည်ကို ကိုမြင့်သိသည်၊ မှန်ပါသည် ကိုဗစ်လူနာ ရှိတဲ့ ရပ်ကွက် လမ်း အတွက် အရောင်းအဝယ် အလုပ်အကိုင် ပိုပြီး အဆင်မပြေမှန်း ကိုမြင့်ကော တင်တင်ပါ သိပြီး ဖြစ်သည်။
လင်မယာနှစ်ယောက် စကားမပြောနိုင်ပဲ မနက်ဖြန် အတွက် စဥ်းစားရင် မိုးလင်ခဲ့ကြသည်။
တင်တင်သည် မနက်၄နာရီ ထပြီး ဘုရားရှိခိုး သောက်တော်ရေချမ်းကပ်ပြီး
သင်္ဘောသီး များကို အစိပ် အစိပ်လှီးနေရင်း မိုးလင်းတော့ ယောကျ်ားကို ဆိုက္ကားထွက်ဖို့ နိုးသည်။
ကိုမြင့် ဆိုက္ကားထွက်ဖို့အလုပ် တင်တင်က လှမ်းအော်သည်။
"မနက်ထမင်းချမ်း စားသွားဦးလေ"
မစားတော့ပါဘူးကွာ မင်းပဲစားလိုက်
ဟုတ်ပါသည် ထမင်းချမ်းနည်းနေတာကို သိ၍ ဇနီးကို စားစေချင်းဖြစ်သည်။
တင်တင်သည် သမီးကြီးကို နိုးပြီး
" သမီး ညီမလေး နိုးလာရင် နို့ဘူးဖျော်ထားတယ် တိုက်လိုက်နော်"
သမီး မောင်လေးနဲ့ သမီးက ထမင်းချမ်းစားထား နော်
အပြင်မသွားနဲ့ သိလား မောင်လေး ညီမလေးတွေကို သေချာ ဂရုစိုက်နော်
တင်တင်သည် သူသမီးကြီးကို သေချာမှာပြီး စျေးရောင်းထွက်သွားသည်။
တစ်လမ်းဝင် တစ်လမ်းထွက်နဲ့ အချိန်တော်ကြာ လျှောက်ခဲ့ပေမဲ့ စျေးဦးက မပေါက်သေး မြို့တွင်းတစ်နေရာ အရောက်တွင်
" စျေးသည်လာပါဦး"
နောက်က ခေါ်သံကြောင့် တင်တင်စျေးဦးပေါက်ပြီး မို့ အပျော်ကြီး ပျော်သွားသည်။
" ဟုတ်ကဲ့ လာပါပြီးရှင့်"
အိမ်ရှင်သည် ခြံတံခါးမဖွင့်ပဲ အိမ်ထဲက လှမ်းမေးသည်။
"ဘယ်ရပ်ကွက်ကလဲ?
(...)ရပ်ကွက်ကပါ"
ထိုစဥ် အိမ်နောက်ဖေးက အသံ တစ်ခုထွက်လာသည်။
အမေ.. အဲ့ဒါ ညက ကိုဗစ် ပိုးတွေ့တဲ့ ရပ်ကွက်ကလေ"
ဟုတ်လား! ဒါဆို မယူသေးပါဘူးကွယ်
တင်တင်ရဲ့ အပျော်တွေပျောက်သွားပြီး မျက်နှာငယ်သွားသည်။
"တစ်ရပ်ကွက်ထဲ ဆိုပေမဲ့ အိမ်နားမှာ ဖြစ်တာမဟုတ်ပါဘူး တစ်လမ်းနှစ်လမ်းကျော်ကပါ" လို့ ရင်ထဲမှာ ညီးတွားရင် လှည့်ပြန်ခဲ့ရသည်။
ကိုမြင့်လည်း ဆိုက္ကားပေါ်မှ ဟိုကြည့်ဒီကြည့်နှင့် ၉နာရီ ၁၀ နာရီ ထိုးပြီး တစ်ကြောင်းမှ မဆွဲရသေး မနက်ကတည်းက ဘာမှ စားမလာတော့ ဗိုက်ကစာလာသည်
ရေလေးသောက်လိုက် ဟိုကြည့်လိုက်ဒီကြည့်လိုက်နဲ့
ဘေးက " ဦးလေး ဆိုက္ကား အားလား"
အထုတ်အပိုးနှင့် ကလေးမလေး တစ်ယောက်
"အားတယ် သမီး "
"ဘယ်ကို ပို့ပေးရမလဲ" ဟုမေးကာ လိုက်ပို့ပေးလိုက်သည်။
ဒီနေ့ ၁၁ နာရီ ထိုးအထိ ကိုမြင့် ဆိုက္ကာ တစ်ကြောင်းပဲ ဆွဲရသည်။
ဗိုက်ဆာလွန်းသဖြင့်အိမ်ပြန်ခဲ့သည်။
အိမ်ရောက်ရောက်ချင်း ကိုမြင့် အမောမပြေခဲ့ပါ။
တင်တင် အိမ်ပေါက်ဝမှာ ထိုင်ပြီး မှိုင်နေတာကို မြင်လိုက်ချင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
"တင်တင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ " ကိုမြင့်မေးလိုက်သည်။
"ဒီနေ့စျေးရောင်းတာ နေ့ပြန်တိုး အတိုးအတွက်တောင် မရဘူး"
"ရှင်ကော ဘယ်လောက်ရလဲ?
"ငါလည်း တစ်မနက်လုံး တစ်ကြောင်းပဲ ဆွဲရတယ်"
"ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ ခုထိ ဘာမှ မချက်ရသေးဘူး"
"ချက်စရာလည်း ဘာမှ မရှိဘူး"
"ကလေးတွေလည်း မနက်တည်းက ထမင်းချမ်းပဲ စားရသေးတယ် "
"ဗိုက်စာနေကြပြီး သူများကလေးတွေ ထမင်းစားပြီးကြပြီး"
"နေ့ပြန်တိုးသမားကလည်း အတိုးမသွင်းလို့မရဘူး "
"အိမ် လခကလည်း ပေးရတော့မယ် "
ငိုသံပါပါ နဲ့ ပြောနေသော ဇနီးကို ကြည့်ပြီး
"ငါညနေ ထွက်ရှာ ကြည့်ပါဦးမယ်ကွာ"
ပြောရင်းသက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"မေမေ" သားဗိုက်ဆာတယ်! သားအလတ်က အမေ့ဘေး မှ ထိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။
မှန်ပါသည် ဒီအချိန်က ထမင်းစားချိန်ကျော်ပေမဲ့ သူတို့ မိသားစု ထမင်းမချက်ရသေးပါ။
ကလေးတွေရဲ့ အဖြစ်ကို ကြည့်ပြီး
"ငါတို့နှစ်ယောက်ရှာတာ ကလေးတွေ ကို ဝအောင်မကျွေးနိုင်ပါလားကွာ" ကိုမြင့် ညီးတွားလိုက်သည်။
တင်တင် တွေဝေနေရင်းမှ အငယ်ဆုံးသမီးကို ပွေ့ချီကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
ကိုမြင့်က "မင်းဘယ်သွားမလို့လဲ" မေးလိုက်သည်။
" ငါဘုန်းဘုန်းတွေဆီ ဆန်လေး ဘာလေးသွားတောင်းကြည့်မလို့ ရတော့လည်း နည်းနည်းချောင်လည်တာပေါ့"
ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ထွက်သည်။
ကိုမြင့်သည် ဇနီးရဲ့ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း...
မိဘ တွေက သားသမီးတွေ အတွက် ဆို ဘာပဲ လုပ်ရ လုပ်ရ မရှက်မကြောက်တော့ဘူးဆိုတာ သားသမီးတိုင်းသိစေချင်တယ်။
Crd. ...
အရှင်ပညာဓဇ
No comments:
Post a Comment